Op zondagmiddag 25 juli 2010 zijn we met een aantal ervaren duikers naar Playa Canoa gegaan voor een Noordkant duik. De condities waren nogal ruw. Zo ruw dat het niet verantwoord bleek om van ons gebruikelijke plateau ten Oosten van de baai het water in te springen. De golven sloegen met grote regelmatig over dat plateau. En die regelmaat was ook weer niet regelmatig genoeg om tussen de golven door het water in te springen. We besloten dus om via de baai te gaan.

De condities in de baai waren zodanig dat er gesurft werd (planksurfen!), dus er waren behoorlijke golven om doorheen te gaan. De duik zelf was niet al te uitzonderling. We hadden wat stroming mee op de heenweg, dus op de terugweg moest er wat harder worden gewerkt om weer terug te komen ten Oosten van de ingang van de baai. Daar zijn we boven water gekomen en de rest van het traject hebben we boven water gedaan. Het werken met de golven was ook nu weer een leuk onderdeel van deze duik.

Na de duik hebben we nog een tijd nagepraat en om de tijd te doden hebben twee van de duikers een grote piramide gebouwd van Polar flesjes. Tot mijn grote verbazing bleek deze te blijven staan. In de wind is dat een prestatie op zichzelf. Ik laat in het midden hoeveel van deze flesjes door onszelf zijn genuttigd.

Foto's van de bouw van de piramide zijn te vinden in het foto album onder de duikstek Playa Canoa.

Na een lange periode van afwezigheid vonden we eindelijk weer eens de tijd om terug te gaan naar de Mediator. Het aantal vrijwilligers is gedaald tot onder een kritische grens om nog structurele activiteiten te kunnen uitvoeren. Het enige dat nog af en toe gebeurt is een rondleiding op dit historische wrak. En zelfs dat gebeurt maar zelden omdat de meeste toeristen niet weten dat die mogelijkheid bestaat.

Op zondag 25 juli 2010 hebben we een rondleiding en rescue oefening gedaan op de Mediator. Zoals gebruikelijk was ik weer de eerste die het water in ging, zodat ik kan profiteren van de beste condities voor het maken van foto's. Zodra ik onderwater was werd duidelijk dat de condities buitengewoon waren; het zicht was uitzonderlijk goed. Zeker 10 - 12 meter.

De conditie van het wrak zelf is niet zichtbaar veranderd behalve de hellingshoek van het schip. Ik heb dit nog niet gecontroleerd op basis van foto's van de boeg van voorgaande jaren, maar zo op het oog lijkt het alsof de boeg verder is verzakt richting stuurboord. De foto kan niet het definitieve antwoord geven, want het kan natuurlijk ook zo zijn dat ik de camera niet goed horizontaal heb gehouden tijdens de foto. Dus een meting van de hellingshoek is nodig om uitsluitsel te krijgen.

Wat wel zichtbaar is veranderd is de hoeveelheid afval op het wrak. Er liggen veel banden op en rondom het wrak. Ook andere materialen, die er niet thuishoren, liggen over het hele schip. Het wordt tijd dat we een goede opruimactie organiseren op niet al te lange tijd.

Foto's van deze duik zijn te vinden in het foto album onder Mediator.

Op zondag 30 mei was het dan weer zover. Het was al enkele dagen windstil en dat betekent optimale condities voor het duiken aan de Noordkant. Karel Boon (Trunkdivers) had daarom een gidsduik georganiseerd naar Boca Patrick. De opkomst was groot: in totaal 9 duikers; voor een deel nog relatief onervaren, voor een ander deel zeer ervaren (4 instructeurs). Zelf kon ik helaas niet meeduiken vanwege een ontsteking in mijn bovenbeen opgelopen tijdens een wandeling dwars door de cactussen en doornenstruiken in de buurt van Fort Beekenburg (zie curacaopictures.com). Om half tien was de afspraak bij de duikschool bij Landhuis Daniel. Sets en flessen waren snel ingeladen en daarna vertrok de caravaan richting de duikstek.

Op woensdag 5 mei zijn Rob en ik gaan duiken bij Marie Pampoen. Duiken door de week is een nieuwe optie voor mij sinds ik op 1 mei met pensioen ben gegaan. En dat bevalt goed!
Rob wilde tijdens deze duik zijn fototechniek verbeteren bij het fotograferen zonder flits op diepte. Zelf wilde ik nagaan of ik de backscatter verder zou kunnen reduceren door de flitser zo ver mogelijk van de camera te plaatsen. We hadden dus allebei een doel onder water. We gingen richting het Oosten (links); eerst vrij ondiep totdat we ter hoogte van het bootwrakje kwamen. Daar zijn we elk onze gang gegaan de diepte in. Ik had onderweg in het ondiepe deel al een paar testopnamen gemaakt om de juiste richting van de flitser te bepalen en die opnamen zagen er veelbelovend uit. Ik heb wat opnamen gemaakt van het bootwrakje en daarna ben ik dieper gegaan naar nog andere wrakken. Op het diepste punt zag ik een grote Tarpon, maar ik kon helaas niet meer dichterbij gaan vanwege de resterende bodemtijd.