Onder commando van kapitein R. Ellis vertrok het S.S. Mediator op 14 juni 1884 met aan boord 1158 ton stukgoed naar West Indië. Na een voorspoedige reis over de Noord Atlantische oceaan kwam het schip op 30 juni te Barbados aan en loste 91 ton lading en vertrok toen naar Trinidad. Op1 juli werd in Trinidad 162 ton lading gelost en daarna ging de reis naar de haven La Guaira (Venezuela), die op 3 juli werd aangedaan. Na 55 ton gelost te hebben vervolgde de reis naar Puerto Cabello, alwaar men op 4 juli binnenliep. Hier loste men slechts 25 ton lading.
Op 5 juli 1884 liep het stoomschip Mediator met aan boord 825 ton stukgoed de Annabaai van Curaçao binnen en meerde aldaar af. Dezelfde dag voerde het 1964 brt metende SS Thuringia van de Duitse Hamburg Amerika lijn in de Annabaai een manoeuvre uit, waarbij de Mediator zo ernstig werd aangevaren, dat het schip onmiddellijk zonk.
Er is niet veel bekend van de lading gedurende de laatste trip, zoals kan worden afgeleid uit een brief van Thos. & Jas. Harrison Ltd, Liverpool:
"Helaas hebben we geen kennis van de lading, die de Mediator voerde tijdens haar laatste reis, maar gebaseerd op eerdere reizen, is het duidelijk dat ze onderweg was naar Barbados, Trinidad, Venezuela, Colombia, Panama. Waarschijnlijk heeft ze een lading van diverse geproduceerde goederen aan boord gehad en waarschijnlijk ook een grote hoeveelheid kolen uit Liverpool."
Wat er is gebeurd op de dag dat de Mediator is gezonden is het beste te lezen in een artikel in de lokale (week) krant “Amigoe di Curaçao” van 12 juli 1884:
“Zaterdag, den 5n dezer, was Curaçao getuige van eene ramp, die wegens hare vreeselijkheid tot nu toe eenig is in de geschiedenis van zijn haven- en loodswezen. Aan de Kleine Klip lag het groote Engelsche stoomschip Mediator van de Harrison-lijn, rijk geladen met Europeesche, Amerikaansche en Curaçaosche goederen en geheel gereed om tegen den avond hare reis naar Sabanilla te aanvaarden.
Omstreeks 2 uren van den middag werd de Thuringia van de lijn Hamburg-Amerika binnengeloodst maar hield nog, ondanks haar achteruitstoomen met zulk een vaart op de Engelsche vrachtboot aan, dat een botsing niet meer te vermijden was en weldra, onder een donderend gekners, laatsgenoemde boot aan stuurboordzijde, beneden hare waterlijn, aangevaren, doorboord werd. De Thuringia had niets geleden, en zag haar slachtoffer onmiddelijk tot op weinige voeten beneden het dek wegzinken.
Oogenblikkelijk liet men op het zinkende vaartuig den stoom ontsnappen. Een zestigtal werklieden, geholpen door eenige manschappen der equipage, trachtten zoveel mogelijk van de kostbare lading te redden. De goederen die hier op Curaçao waren ingenomen, werden alle binnen een entrepot in veiligheid gebracht. Maar eensklaps hoorde men weder, om half vijf, den stoom met schel en pijnlijk geluid ontvliegen: -“e ta agoniza” mompelde de menigte, en inderdaad was de Mediator haar laatste oogenblik nabij gekomen; want een paar uren daarna maakte het schip eenige zeer bedenkelijke bewegingen: plotseling gleed het van de rots, waar het een steun op gevonden had, meer naar het midden van de haven, en in minder dan een minuut werd de kolossale stoomboot door de wateren verzwolgen. Vreeselijk was de indruk, dien honderden toeschouwers op dat oogenblik ondervonden. Vijftig of zestig werklieden waren nog aan boord en grootendeels in het ruim, toen het vaartuig op het punt was de diepte in te gaan. Kinderen, vrouwen, en mannen zelfs, huiverden, schreiden en gilden het uit van ontzetting, toen zij van de kade af getuigen waren van den strijd om het leven dier velen, welke nog aan boord werkzaam waren. Met wilden angst en den doodschrik op het gelaat vlogen dezen naar boven, door de huilende golven steeds dreigend achtervolgd, en, Gode zij dank, dat er geen menschenlevens mede gemoeid werden!
Het vaartuig zelve was reddeloos verloren. Door eene opening van 8 voeten lengte bij eene breedte van 2 of 3 voeten, drong de zee met bulderende stooten ruim en binnendek door; ging een korten maar allerhevigsten strijd aan met de vuren: rook en damp wentelden zich in dikke, beurtelings zwarte of hagelblanke, wolken uit de wielende golven omhoog, terwijl gloeiende kolen en ziedend water den schoorsteen uitvlogen; en weldra was de Mediator in de diepte verdwenen”.
In het foto album zijn stukken opgenomen, die zijn gevonden in de archieven van het Merseyside Museum in Liverpool. Zij vertellen het verhaal van de laatste reis van het schip.
