Vandaag hadden Rob en ik een ervaring vergelijkbaar met die begin mei 2007. We maakten onze standaard duik op deze plek (rechtsaf langs het rif) op ca 20 meter diepte, toen we in de diepte weer iets wits zagen schemeren. Ondanks het voornemen om deze duik niet te diep te gaan, omdat ik de volgende dag naar Aruba zou vliegen, gingen we op onderzoek uit. En, ja hoor, we vonden weer een wrak van een zeilboot. Diepte ca 42 meter. Een nieuw slachtoffer van de "Boca Sami Driehoek" of mogelijk toch hetzelfde wrak als ruim 2 jaren geleden?

Vandaag zijn Rob en ik weer eens gaan duiken bij Baya Beach, de duikstek waar het wrak van de Tugboat ligt. Na een mooie duik eindigden we die duik zoals gewoonlijk onder de pier. Er lag een grote tanker afgemeerd, waardoor het vrij donker was onder de pier. Maar met mijn nieuwe focus / video lamp is dat geen probleem. In het heldere licht van de Fisheye FIX Led 1000DX lichten de kleuren van de sponzen en het koraal helder op. Het gevolg is dat de video, die ik er deze duik heb gemaakt, veel beter is dan een van vorig jaar. En als een extra verrassing vonden we ook nog een octopus, die aan het rusten was tegen een van de palen van de pier.

Vaersenbaai is momenteel weer in ontwikkeling. Een projectontwikkelaar is begonnen met het afbreken van de oude weekendhuizen en de oude duikschool. In de toekomst moet het weer een mooi strand met faciliteiten worden. Een eerste impressie hoe het er uit gaat zien is te zien op de website van Trunkdivers, die er de duikshop zullen gaan voeren. Ook zal informatie worden verstrekt via de website van Kokomo Beach.

Vaersenbaai is een duikstek met veel variatie aan mogelijkheden. Naast het mooie koraal zijn er de autowrakken te vinden en het ponton waarmee de wrakken naar deze plek zijn vervoerd. Minder bekend is dat ook de sleepboot, die is gebruikt om het ponton te slepen, hier is afgezonken. Dat wrak ligt namelijk voorbij de dieptegrens voor sportduikers. Het wrak ligt op 50 meter diepte.

Op 19 okotber 2009 kreeg ik een onverwachte e-mail uit Schotland van Dr Tom Clark en Mrs Elizabeth Clark. De inhoud van die mail was als volgt (vertaald):

Ik kwam je e-mail adres tegen toen ik op Internet meer informatie probeerde te vinden over de SS Dahlia, later omgedoopt tot SS Mediator. We hebben de bijl die was gebruikt bij de tewaterlating op 8 mei 1872 door Mrs Hargrove. Ons huis is gebouwd in 1887 en volgens mij was de bijl in het huis toen we het 30 jaar gelden kochten. In de steel van de bijl zijn de details gegraveerd van de tewaterlating.

Nadat ik gevraagd had om me wat foto's te sturen en toestemming om die foto's te gebruiken op mijn website kreeg ik die toestemming en de volgende extra informatie:

Het huis is in [details weggelaten vanwege privacy] Schotland en, zoals ik al zei, gebouwd in 1887. Op dit moment hebben we geen idee waarom de bijl op zolder lag. Als we meer informatie krijgen, dan nemen we weer contact met je op.

Dit is een geweldige vondst. Foto's van de bijl: